Biz Niye Ciddiyete Gülüyoruz?

        Sevişmek  kelimesi bile itici geliyor bazen. Kaba geliyor kulağa. Tıpkı  “seks”, “boşalmak” gibi. Bu tamamen kafamızdaki saçma fesatlıktan sebep. Sinirlerim boşaldı dediğinde biri katıla katıla gülüyoruz arkadaşlar arasında, ne güzel, komik oldu değil mi? Bir süre sonra bunu asla söylememeye başlıyoruz. Ya ayıp olursa? Sevişmek kelimesini bol bol ve doğru anlamıyla kullanan biridir Okan Bayülgen. "İki kişinin karşılıklı olarak birbirini sevmesi"...Hem kendisini küçüklüğümden beri severim hem de bu güzel özelliğini takdir ederim kendim kendisine. “Biz arkadaşım Selim ile çok sevişiriz” dedikten sonra çok az insanı gülmezken veya sırıtmazken bulursunuz etrafınızda. Pek çok genç arkadaşım, yaştaşım buna katıla katıla gülüyor, ben dahil. Bir süre sonra fark ediyorum ki kimse sevişmek, sinirleri boşalmak gibi tabirleri kullanmıyor. Üstelik bu kelimeleri kullanmamak için özel bir gayret sarf ediyor. Ikına sıkıla, “severim ya keratayı” falan diyorlar ya da başka ikame cümleler kuruyorlar. Bunlara argo ve kaba diye gülüyoruz aslında. Her şeyi makaraya vurarak anlatıyoruz sanırım. Kız arkadaşımıza ‘hatun’, sevgilimize ‘manita’, platonik aşkımıza ‘kaşar’ diyoruz. O kadar çok korkuyoruz kelimelerden. Argoya yaslanıp arkadaşlar arasında varolmak için yaptığımız ufacık şeyler bunlar. Kimse fark etmiyor. Ben dahil. Ben de kaba saba konuşuyorum, aşık oldum diyemiyorum, öpüştük yerine ‘kız yapıştı abiiii!’ gibi saçma, şımarık ve narsistik cümleler kuruyorum. Bana kızmayın sakın siz benden çok daha fazlasını yapmış olabilirsiniz. Sadece o an fark etmemişsinizdir iyi bir ihtimalle.

     Bu durumu sonradan fark edip düzeltmeye çalışıyorum ama aslında imkansızı zorluyorum. Çünkü hiçbir arkadaşımla “ya biliyor musun biz Semih ile çok sevişiriz” diyemiyorum. Dedim de ondan biliyorum. Çok gülündü. Adım çıktı, dayak yemediğime seviniyorum. Ondan sonra vazgeçiyor insan. Adapte oluyor ortamına, ülkesine. Sevgiyi belli etmenin saçma ve güçsüzlük göstergesi olduğunu düşünen bir toplumun cümlesindeki her kelime elbette argo olur. Sevgisini dile getirmeye getirmeye sevgisiz kalır insan. Bu sevgisizliği bizimki gibi bir ülkede ‘delikanlılık’ olur, bıçak satışları artar, bakımlı kadınlara olur olmaz şeyler söylenir. Ben kendi çapımda burada da  deneyeyim dedim açıkçası, bakalım sevişmek kelimesini bu kadar çok kullandıktan sonra biri bana küfür edecek mi diye. Sanmam. Buradaki alt tarafı yazı çünkü. Yazıyı içimizden okuyoruz ama ben kalkıp buraya bu yazımı sesli olarak kaydetsem ve sonrasında siz de benim sesimden “Biz Semihle çok sevişiriz!” cümlesini duysanız eminim bir sırıtma olurdu yüzünüzde. “Kanka sonrasında hatuna daldım” demektense “sevişmek” desek, “Hadi byessss” yerine “hoşçakal” diyebilsek. Ne bileyim daha bir anlaşılır olurdu bu işler.